Dużo się mówi ostatnio o komercjalizacji Świąt, o
odchodzeniu od tradycji o szaleństwie drogich prezentów dla dzieci czy o braniu kredytów żeby urządzić Święta.
Zastanawiałam się jak jest u nas….. Chyba od zawsze zwyczajnie. Nigdy
nie kupowaliśmy dzieciom ogromnych, drogich prezentów. Ale też one nas nie
terroryzowały wymaganiami pomimo bombardowania ich reklamami zabawek w TV. Mam
nawet jeden list od mojej córki do Św. Mikołaja. Miała wtedy chyba 8 lat i poprosiła
o małą skromną zabawkę a w pierwszej kolejności poprosiła o to aby w Święta
spotkać się z Prababcią, która daleko mieszka i żebyśmy wszyscy się potkali
przy stole. Już wtedy wiedziała co jest
ważne. Bo co znaczy uginający się od potraw stół czy wór prezentów, jeśli rodzina nie jest w
komplecie, jeśli nie ma w niej więzi,
jeśli dla dzieci najważniejsze są prezenty a dla rodziców Święta na pokaz.
Trochę się wymądrzam? Może....
Ze świątecznych bzików mam jednego, od zawsze: dekoracje :) To widać na blogu. Reszta jest niezmienna, jak co roku: te same ulubione
potrawy, pierogi Mojej Mamy, pierniczki lub inne ciasteczka pieczone w domu,
wyśmienity bigos Mojego Męża, drobne upominki dla wszystkich i tylko Tato nie
zrobi już pysznych śledzi i sałatki jarzynowej…
A czego mi brakuje? Na pewno wspólnego kolędowania, bo jakoś
tylko ja chodzę po domu i podśpiewuję kolędy. Brakuje dużych Wigilijnych
wieczerzy jak za mojego dzieciństwa, spotykało się wtedy przy stole czasami cztery pokolenia. A w tym roku brakuje mi
Mojego Taty i innych członków rodziny którzy odeszli do lepszego świata. Pod tym
względem był bardzo trudny. Ale taka jest kolej rzeczy. Ktoś się rodzi ktoś
umiera, krąg życia.
Dlatego w te Święta będę cieszyć się obecnością rodziny i pamiętać o tych którzy
odeszli, będę dziękować za łaski, które
otrzymałam. Docenię to, że znów Razem zasiądziemy do stołu ……
A Wam życzę z całego serca
Spokojnych ,Wesołych Świąt i delektowania się wspólnie spędzanym czasem z
rodziną.
